بـرای منــی کـه بـا خیـــال زنـدگـی میــکـنـم

بـی خیــال شـدن غیـر ممـکــــنـه

تـو آمدی همچون سنگ صبـور

رازهـایم را فهمیدی امـا

تـا آمدم به خـود بجنبم

تنها خاطـراتت را در خیالم

پـرواز دادم...رفته بـودی

بـه همین سادگـی......

از آن سـوی تنهـــایـی

از آن سـوی بـغـض

از آن سـوی بــــاران

کسـی صدایــم می کنـــد ...

تــو بگــــو

بـروم یـا بمــــانم ...؟؟؟!

وقتی بین ما فاصله می افتد

همه چیز تنگ میشود!

نفسم...

دنیایم ...

دلم...!

گاهی آنقدر دلتنگ میشوم که اگر بفهمی

از نبــــــــــــــــــودنت خجالت میکشی...

خـسـتـه ام...

حـآضــ ـــرمـــ بـه کـلـاغ هـا زیـرمـیـزی دهـم

کـه قـصـه ام را تـمـام کـنـنـد!

شبیـــه کســـی شده ام

کــه پشتـــــــ دود سیگــارش با خود می گویــد : 

بایــد تـَرکـــــــ کنـــم ! 

ســیگــار را... 

خانــــه را... 

زندگـــی را... 

و باز پُــکــی دیگــــر می زند...

به من نگو سیگار نکش!

بپرس برا کدوم دردم سیگار میکشم ؟

بپرس اصلا چرا سیگاری شدم؟

مطمئن باش اون موقع خودت برام کبریت میکشی!

نمیدانم سیـــــــگارها کوچک شده

یا درد رفتنت پـــک هایم را عمیق تر کرده

هرچه هست این سیــــگارها خیلی زود تمام میشود!

حرفي نيست ...



خودم سكوتت را معني مي كنم ...

كاش مي فهميدي ...



گــــــــــاهي همين نگــــاه ســـــــــــــــــــردت ..



روي زمستان را هم كم مي كنـــــــــد ..!!!

سکوت و صبوری ام را به حسابِ ضعف و بی کسی ام نگذار 

حـــآجـــے هــآے سـرزمـــین مـــــــن

نـــــــــــآمـ شـــهوت هــآے خـود رآ گـــذاشـــــتند صــــ ے غـــ هـ 

و 

نــآمـــحرمـ رآ ســــآعــتـے مــــحــرمـ کـــردند

تـــــآ بـه نــآمـ دیــــــــــن دلـــــے از شـــهوت در آورنــــــ

ــ

ایـنجـآ ایـرـآ*טּ استـ ...

خـوבتـ رـآ بـپـوشـآטּ !

ایــטּ جـآ بـآ نگـآه حـآملــﮧ اتـ مـیڪـنـنـב