قلبــــم بــوی کــافور میــدهد...

شبـ بـه شبـ در ان مـــرده شـــورها ارزوییـــ را غســل میــدهند و

کفـــن میـ کننــد...

از تشیـــع جنــــازه می ایــم...

دلـــم را بــا تمــام ارزوهــایش زنــده بــه گــور کردم...

از مــن نخــواهید سیگــارم را خامـوش کنــم...

ایــن تنها نقطـــه روشــن زندگــی مــن استــــــ...