امشب ببخیال از دلهره فردا ، سرکی به گذشته و

آدم هایی که کنارم بودند میکشم ، همان کسانی که

روزی من برایشان نفس بودم [ البته به قول خودشان ]

اما امروز خدا میداند در کدام آغوش نفس نفس میزنند

روزگار بدی شده دل ها بازیچه و دوستت دارم ها ابزار...

 بیایید به کودکانتان بیاموزید

به اسباب بازی هایشان احترام بگذارند ...

شاید ... شاید نسل پاک و صادقی شدند ...

انتظار را از کوچه ی بن بست بیاموز

که دل خوش به تماشای هیچ رهگذری نیست

چشم به راه آمدن کسی می نشیند که

که اگر بیاید ماندنی است...

پرنده ای که رفت بگذار برود

هوای سرد بهانه است ...

هوای دیگری به سر دارد . . . !

وقتی آغوشت را به روی آرزوهایم باز می کنی

آنقدر مجذوب گرمای وجودت می شوم

که جز آرامش آغوشت

تمام آرزوهای خواستنی دیگر را از یاد می برم…

 زیر باران

چتر به دست نمیگیرم

دیگر از صدای صاعقه نمی ترسم

حالا خوب می دانم

این صدای مهیب ‍؛ همان لحن خیس و ساده باران است

همان شوق آسمان برای بوسیدن زمین

که گاهی از هیاهوی ابرها خسته می شوند

می آیند روی زمین تا زمینی بودن را تجربه کنند

و اگر هم دستشان رسید

از درخت بی سایه ای سیب سکوت بچینند

آن وقت از مرگ واژه ها در زمین به آسمان شکایت کنند

 باران را دوست دارم

حتی اگر از سادگی هایم پیش ابرها بد بگوید ...

صبح یعنی مست صدای تو

ظهر یعنی انتظار تو

عصر یعنی دلتنگم برای تو

شب یعنی یاد تو

و تو یعنی تمام لحظه های من

خـــــدایـــــــا . . .

صورت حساب لطفا !

باقیشم مال خودت . . .

منو خلاص کن،سیر شدم از زندگی . . . !

بــــــاور کن!

خیلی حـــــــرف است...

وفـــــــــادار دســــت هایی باشی

که یکبار هم لمســــشـــان نکرده ایی !!!!