از اش روزگــــــــار چنان دهــــــــــانم ســـــــــوخـــت

کــــــــــــه از ترســـــــــــــــــ

اب یــــخ را هــــــــم فـــــــــــــوت میکنـــــــــــــــــم

اینقــــــــد بغــــــــض هـــــــــــایم رو قــــــورت دادمــــــ و خنــــــــدیدم

کــــــــ خــــــــــدا هــــــــــم بـــــــــاورش شـــــــده چیـــــــــــزی  نیســــــــت

انگـــــــار حـرف ر اضــــــافه اســــــــــــــــت....

هـــر وقــــــــت گفتـــــــــم درکمــــــــــــــــــــــــــ کنـــــــــــ....

 دکمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ کردیــــــــــــــــــــــــــــ....

ارامـــــــــــ بــــــــاش دلـــــــــــــــــــم

او بـــــــــــــی تو ارامـــــــــــــــــــــ استــــــــــــــــــــ

گفت:اینقدرسیگار نکش میمیری.

گفتم :اگه نکشم هم میمیرم.

گفت:اگه بکشی با درد میمیری.

گفتم:اگه نکشم از درد میمیرم.

گفت:هوای دودی جلوی درد رو نمیگیره.

گفتم: هوای صاف هم جلوی مرگ رو نمیگیره

عادت ندارم درد دلم را ،

به همـه کس بگویم .! ! !

پس خاکش میکنم زیر چهره ی خندانم... ،

تا همه فکر کنند

نه دردی دارم و نه قلبـی

قلبــــم بــوی کــافور میــدهد...

شبـ بـه شبـ در ان مـــرده شـــورها ارزوییـــ را غســل میــدهند و

کفـــن میـ کننــد...

از تشیـــع جنــــازه می ایــم...

دلـــم را بــا تمــام ارزوهــایش زنــده بــه گــور کردم...

از مــن نخــواهید سیگــارم را خامـوش کنــم...

ایــن تنها نقطـــه روشــن زندگــی مــن استــــــ...

نبـــــــــار بـــــاران...

عـــاشقانه اش نکـــــــن...

مــــــــن و او....

مــــــــا نشدیـــــــــم....

بـرای منــی کـه بـا خیـــال زنـدگـی میــکـنـم

بـی خیــال شـدن غیـر ممـکــــنـه

تـو آمدی همچون سنگ صبـور

رازهـایم را فهمیدی امـا

تـا آمدم به خـود بجنبم

تنها خاطـراتت را در خیالم

پـرواز دادم...رفته بـودی

بـه همین سادگـی......

از آن سـوی تنهـــایـی

از آن سـوی بـغـض

از آن سـوی بــــاران

کسـی صدایــم می کنـــد ...

تــو بگــــو

بـروم یـا بمــــانم ...؟؟؟!