با شما آيندگانم اي جهانسازان خشنود

اي برابرهاي فردا قرن ما قرني چنين بود

قرن زندان ، قرن ميله قرن اعدام حقيقت

قرن تن دادن به دارو قرن کشتار شهامت

قرن استعمار خاک و قرن استثمار انسان

قرن تن دادن به دارو دل بردن از دياران

قرن دلالان خون و قرن همخوانه فروشان

قرن ضحاکان پيرو سلطهء افعي بدوشان

قرن زندان ، قرن ميله قرن اعدام حقيقت

قرن تن دادن به دارو قرن کشتار شهامت...

ندیدنت با عث نمی شود که حتی دمی از یادت غافل شوم .

یا به سایه ی دیگری که در نظرم همیشه مبهم می آید.

فکر کنم،مثل آن نیمه شب های سردی که با یاد تو آرام

می شوم و به یاد می آورم که می گویی که اگر

هنوز زنده ایم به خاطر ان است که بدان جا که که

باید نرسیدهایم، نمی دانم شاید این همان جمله ایی

بوده که من همیشه در گوشش زمزمه می کردم و حالا برای

ارامش من تو این را می گویی در حالی که خودت نیستی

سلام بر تو که گذران زندگی فقط بهانه ای است برای ارزوی دیدار تو

حتی خورشید هم به امید زیارت جمال توست که هر روز در اسمان

هویدا است .می دانم که خوب میدانی چرایی بی قراری زبانه

شعله های شفق بر بیکرانه اسمان راتو بگو چه کنم با این همه

رسوب غم غروب غریبانه که هر غروب بیشتر بر دلم سنگینی

می کند . به خدا که دگر اشک هم یارای زدودن ان را ندارد .

ای درخشان ترین ستاره اسمان شبهای تار ر من ، دگر این بغض

خسته هم بعد از این همه صبر، طاقتش طاق شده و دیری است

که قطره های اشک بی قراری نوازشگر گونه هایم است .

چه کنم که اشک قشنگ ترین بهانه است برای گفتن از بی تو

بودن ، برای بیان دلتنگی و برای بیان غربت . خوب می دانی

که فقط یک نیم نگاهت ، دوباره خواهد رویاند شقایق پرپر شده

باغ دل رسوایم را، و می دانم که می بینی اظطراب ندیدن را در

چشمان بی قرارم و می شنوی حسرت نبودنت را از سکوت

خاکستری نگاهم و باز رخ نمی نمایی . معنی باران !

چگونه التماست کنم که بیایی و حجم انبوه تنهایی ام را سیراب کنی ؟!

سلام بعد از کلی وقت بازم اومدم آپ جدید
با یه سن جدید با یه شعر نو ....

امروز صفحه ي خالي زندگي ام پر شده بود

ديگر از هيچ كس نمي ترسيدم

گفتني ها را حرف زدم

كودكي ها رو مرور كردم

و زمان فراموش شد

كنار مهرباني تو مهرباني من هيچ بود

همه چيز ارام بود حتي نفس هاي من و تو ...

حتي دل ها هم قدرت اين يكي شدن را نداشتن

من حس مي كردم با تو و كنار تو هستم

نه هزاران كيلومتر دور از تو

امروز باز هم دلتنگي را تجربه كردم

خيلي وقت بود حس دل تنگ شدن نداشتم

زيرا هميشه دل تنگ بودم

امروز خنده هايم بلند بود

و قلبم پر از شادي

انگار نه انگار رختخوابم خيس از اشك بود

كاش مي شد هر لحظه با تو بود و با تو خنديد

كاش زندگي دو صفحه داشت

صفحه ي اول تو صفحه ي دوم من

وهيچ كس خلوت صفحه ها را به هم نمي ريخت

وكيبورد هم كار دل را مي كرد

كاش زندگي فقط همين بود فقط همين

كاش مي شد حرف ها رو شست تا صادق مي شدن

كاش مي شد اعتماد را تزريق كرد

تا هركس را دوست داري اعتمادش را جلب كني

كاش مي شد فاصله را از بين برد

تا يك شهر به يك قدم تبديل مي شد

اما سخت تر از اين ها گفتن دوباره دوستت دارم است

و باور اين كه كسي دوستت دارد

كاش مي شد همه چيز را باور كرد

حتي خيال هاي پوچ كودكانه را ...

اما كاش مي شد هيچ چيز خيال نبود

كاش مي شد همه چيز را به واقعيت نزديك كرد

كاش همه چيز حقيقت داشت

آدمها می آیند

زندگی می کنند

می میرند و میروند..

اما فاجعه ی زندگی تو

آن هنگام آغاز می شود که

آدمی میرود اما نمی میرد!

می ماند

ونبودش دربودن تو

چنان ته نشین می شود

که تومی میری

درحالی که زنده ای...

از اش روزگــــــــار چنان دهــــــــــانم ســـــــــوخـــت

کــــــــــــه از ترســـــــــــــــــ

اب یــــخ را هــــــــم فـــــــــــــوت میکنـــــــــــــــــم

اینقــــــــد بغــــــــض هـــــــــــایم رو قــــــورت دادمــــــ و خنــــــــدیدم

کــــــــ خــــــــــدا هــــــــــم بـــــــــاورش شـــــــده چیـــــــــــزی  نیســــــــت

انگـــــــار حـرف ر اضــــــافه اســــــــــــــــت....

هـــر وقــــــــت گفتـــــــــم درکمــــــــــــــــــــــــــ کنـــــــــــ....

 دکمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ کردیــــــــــــــــــــــــــــ....

ارامـــــــــــ بــــــــاش دلـــــــــــــــــــم

او بـــــــــــــی تو ارامـــــــــــــــــــــ استــــــــــــــــــــ

گفت:اینقدرسیگار نکش میمیری.

گفتم :اگه نکشم هم میمیرم.

گفت:اگه بکشی با درد میمیری.

گفتم:اگه نکشم از درد میمیرم.

گفت:هوای دودی جلوی درد رو نمیگیره.

گفتم: هوای صاف هم جلوی مرگ رو نمیگیره